Log in  |     |   Γίνε Μέλος

The thing about Greece is now online

thumb: 

Η ταινία The thing about Greece μόλις κυκλοφόρησε online. Μπες, δες και διάβασε λίγα λόγια που έγραψε για εμάς ο δημιουργός της Θεμιστοκλής Λαμπρίδης.

Ο Θεμιστοκλής Λαμπρίδης γύρισε στην Ελλάδα ύστερα απο πολλά χρόνια στο εξωτερικό για να υλοποιήσει ένα όραμα που είχε στο μυαλό του απο καιρό.

Και τι όραμα...

Διάβασε τι μας έγραψε για το ταξίδι που έζησε και που κατέληξε στην δημιουργία ενός υπέροχου βίντεο που αναδεικνύει με όμορφο τρόπο τις χειμερινές λιχουδιές που έχει να προσφέρει αυτός ο τόπος.

Το 2014 επέστρεψα στην Ελλάδα μετά από πολλά χρόνια στο εξωτερικό. Δεν είχα φανταστεί τότε ότι θα έκανα και το πρώτο μου μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ εδώ.

Τα πρώτα μου βήματα στα Ελληνικά βουνά έγιναν με την παρότρυνση του Γεράσιμου Αβραμίδη και του Γιώργου Ουζούνη που μου ενέπνευσαν την ιδέα να γυρίσω μια ταινία. Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ σ' αυτούς τους δύο ανθρώπους γιατί χωρίς την καθοδήγησή τους δε θα είχα ανακαλύψει τον κρυμμένο πλούτο που κρύβει η Ελλάδα και που είναι και το κεντρικό θέμα της ταινίας μου.

Δες την ταινία εδώ

Επηρεασμένος ήδη από τις πρώτες εκδρομές ξεκίνησα να προγραμματίζω τα γυρίσματα για τον επόμενο χειμώνα.

Εκεί ήταν που πήρε το μάτι μου ένα παλικάρι που ζούσε σε ιγκλού, έφτιαχνε άλματα και είχε αρκετή εμπειρία στη κινηματογράφιση... Σπύρος Μπάντιος aka Mr Manic Side.

Μετά από μια σύντομη αλλά ουσιώδης συζήτηση κατάλαβα ότι είχα βρει τον άνθρωπο που χρειαζόμουν για να πραγματοποιήσω το πρότζεκτ.
Έναν άνθρωπο με πάθος για το βουνό, εμπειρία στο χιόνι και το κίνητρο που χρειαζόμουν για να πάω πιο ψηλά και πιο μακριά.

images: 
The thing about Greece is now online
The thing about Greece is now online
Επόμενος στόχος ήταν να χρηματοδοτήσω αυτό το επικό ταξίδι...
Ως "άγνωστος" στην Ελλάδα της κρίσης, με πολύ μικρό επαγγελματικό κύκλο, οι περισσότερες πόρτες παραμείνανε κλειστές. Έτσι σκέφτηκα να προσπαθήσω και το Crowd Funding - να βρω χρηματοδότηση διαδικτυακά δηλαδή. Αρχικά έδειχνε να πηγαίνει καλά αλλά όταν έφτασε περίπου τα €2,500 (από τα €12,000 που χρειαζόμουν συνολικά), έμεινε σχεδόν στάσιμο κι έπρεπε να σκεφτώ άλλες λύσεις.
Εν τέλει, με την βοήθεια μικρο-χορηγών, το υπόλοιπο του ταμιευτηρίου μου κι ένα τζιπ δανεισμένο από τους γονείς της κοπέλας μου, μάζεψα το ελάχιστο ποσό που χρειαζόμουν για να συνεχίσω. Ιανουάριος 2015, πρώτη μέρα: Ξεκινήσαμε με τον Αντώνη Δαβίδ από Αθήνα προς Παρνασσό, με μια στάση στους Θρακομακεδόνες για ένα street session με τον Νικόλα Πλυττά και τον Ηλιά Μερτή. Μετά από πολύ χώσιμο ήρθε επιτέλους η στιγμή να πάρουμε τα βουνά... Έλα όμως που κάθε περιπέτεια έχει και μια συμβολική αρχή. Κατεβαίνοντας από το σποτ βρήκαμε μαύρο πάγο και φάγαμε μια καλή καραμπόλα, έτσι για να “προσγειωθούμε” και λίγο. Ο τελευταίος στη σειρά τρακαρισμένων την έκανε όταν δε κοιτάγαμε και την έφαγα εγώ την ασφαλιστική σφαλιάρα, αφού πρώτα είχα κάνει κι ένα πολύ σοβαρό βαθούλωμα στην πόρτα του Μερτή. Ξαναγύρισα λοιπόν, με το κεφάλι χαμηλά, στο σπίτι μου. Την επόμενη μέρα ανεβήκαμε με τον Δαβίδ στον Παρνασσό, όπου όταν φτάσαμε στο σπίτι του Μίκα, γλίστρησε πάλι το τζιπ σε πάγο και διέλυσα τον πίσω προφυλακτήρα. Δεύτερη μέρα και κατάλαβα ότι το τζιπ τελικά θα μου κόστιζε χρυσάφι.
The thing about Greece is now online
Δεν έφτανε ότι το αμάξι έπινε βενζίνη όπως η καμήλα στην όαση, αλλά τους επόμενους τέσσερις μήνες χάλασε το ψυγείο, χάλασε η θέρμανση, ένα λάστιχο σάπισε και εξερράγη πάνω στην εθνική και έπρεπε να τα αλλάξω όλα, γλίστρησα 4-5 φορές σε πάγο, έσπασε το ζαμφόρ, χάλασε το κασετόφωνο και κατάφερα να "ρολάρω" μέχρι το βενζινάδικο πιο πολλές φορές απ’ ότι θυμάμαι. Παρ' όλα αυτά, το αμάξι έγινε το σπίτι μου/μας με τον Μπάντιο και έπαιξε τελικά πρωταγωνιστικό ρόλο στη ταινία.
The thing about Greece is now online
Οι 4 επόμενοι μήνες μπορώ να πω με σιγουριά ότι ήταν απ’ τους καλύτερους στη ζωή μου. Ο στόχος μου ήταν να ακολουθήσω τους πιο ενεργούς και influencial riders στη χώρα, σε extreme περιπέτειες και τοπία για να γνωρίσω τα βουνά μέσα απ' τα δικά τους μάτια. Χωρίς οικονομικό περιθώριο να καλύψουμε πολλά έξοδα ήμασταν στο έλεος των riders. Όλα πήγαιναν ανάλογα με το πρόγραμμά τους, το πότε μπορούνε, που μπορούνε και ανάλογα με τον καιρό και πολλούς άλλους παράγοντες έπρεπε να προσαρμόσουμε τη παραγωγή με βάση όλα αυτά τα στοιχεία. Έτσι λοιπόν πήγαμε Βασιλίτσα, Βίτσι, Πάρνηθα, Κρήτη, Καλάβρυτα, Παρνασσό, Φαλακρό και Όλυμπο. Κάθε μέρος είχε τη δικιά του γλύκα και η παρέα άλλαζε συνεχώς. Ο Μπάντιος ερχόταν κι έφευγε, όπως πολλοί άλλοι. Κάθε μέρα ήταν μια διαφορετική περιπέτεια. Μέναμε σε καναπέδες, τροχόσπιτα, καταφύγια, παγωμένα δωμάτια και στο αμάξι, μας φιλοξένησαν γνωστοί και άγνωστοι, και πάντα με πολύ γέλιο και καλή παρέα.
The thing about Greece is now online
Οι μέρες περνούσαν γρήγορα και όσο και να κουραζόμουν απ’ την πολύ οδήγηση ή το περπάτημα ή το σκάψιμο, έβρισκα δύναμη από την παρέα και αυτούς που μας στήριζαν. Τότε δεν είχαμε drone και έτσι όλες οι λήψεις έγιναν από δύο κάμερες και πολύ περπάτημα. Ο εξοπλισμός μας έφαγε πολύ χιόνι, σκόνη και γενικώς ταλαιπωρία, αλλά αφού δεν μας εγκατέλειψαν ποτέ οι κάμερες εμείς συνεχίσαμε να τραβάμε. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τις αναβάσεις που κάναμε στο όρος Δίκτη στην Κρήτη κι αυτή του Ολύμπου. Ήταν οι πρώτες μου "ορειβατικές" εμπειρίες και με όλο τον εξοπλισμό που κουβαλάγαμε μου φαινόταν άθλος μεγάλος. Πολλές φορές κώλωσα και ήθελα να γυρίσω πίσω, αλλά συνήθως ο Μπάντιος ή ο Μπίλυ δε μ’ άφηναν, και έπαιρναν αυτοί το τρίποδο για να με βοηθήσουν.
The thing about Greece is now online
Η τελευταία μας περιπέτεια ήταν στον Όλυμπο, το βουνό των θεών, που για μένα αποτελούσε και το αποκορύφωμα της εμπειρίας μου στα Ελληνικά βουνά. Ήταν το πιο ψηλό και το πιο δύσκολο βουνό που είχα ανέβει ποτέ. Μετά από μια ιδιαίτερα σκληρή ανάβαση ο Μιχάλης Στύλλας μας υποδέχτηκε στο καταφύγιο Κάκκαλος με ανοιχτή αγκαλιά. Οι επόμενες 8 μέρες ήταν πολύ συμβολικές στο σύνολο των περιπετειών μας. Φτιάξαμε το πιο ψηλό πάρκο στην Ελλάδα, βρεθήκανε για πρώτη φορά τόσοι snowboarders στο οροπέδιο των Μουσών μαζί, και όλοι μαζί συμβάλλαμε στην ιστορία του ορειβατικού σκι/snowboard στη χώρα μας.
ΔΕΝ πιάσαμε κορυφή, ΔΕΝ κάναμε τις πιο επικές καταβάσεις και ΔΕΝ τραβήξαμε τα πιο απίστευτα πλάνα, άλλα νιώσαμε όλοι την ενέργεια του βουνού και αφήσαμε με τον δικό μας τρόπο το στίγμα μας στο βουνό των θεών. Αφού κατεβήκαμε ξεκινήσαμε όλοι προς τα σπίτια μας. Κατακουρασμένοι απ’ το περπάτημα, οδηγούσαμε σε βάρδιες με τον Μπίλυ πίσω για Αθήνα για να φροντίσουμε κάπως και τις κράμπες στα πόδια μας. Είχαμε σχεδόν φτάσει σπίτι αλλά το τζιπ ήθελε να μας κάνει μια τελευταία στραβή. Στην εθνική οδό, εκεί πριν τον Άγιο Στέφανο, άρχισαν να κλείνουν σιγά σιγά τα ηλεκτρονικά. Πρώτα το ραδιόφωνο, μετά τα εσωτερικά φώτα ώσπου έσβησε το αμάξι εντελώς, περίπου 100 μέτρα πριν από ένα βενζινάδικο. Κούτσα κούτσα, μές το σκοτάδι, ρολλάραμε το τζιπ στο πάρκιν του BP, ακριβώς δίπλα στον γερανό της Interamerican. Ήμουν λιγότερο από 20 χιλιόμετρα από το σπίτι μου, τα πόδια μου ήταν έτοιμα να καταρρεύσουν και είχα να κάνω μπάνιο 10 μέρες, και ήμουν παγιδευμένος στον Άγιο Στέφανο με χαλασμένο δυναμό. Και κάπως έτσι, με φραπέ και τσιγάρο, στον γερανό του Κυρ Αντώνη, τελείωσα το πιο επικό ταξίδι στα βουνά της Ελλάδας.
text-bootom: 

Ευχαριστώ σε όσους βοήθησαν να γίνει πραγματικότητα αυτή η ταινία. Σε όσους έδωσαν τον χρόνο τους, την ενέργειά τους, τα χρήματα τους και την υποστήριξή τους. Χωρίς εσάς δε θα γινόταν τίποτα απ' όλα αυτά. Ελπίζω η ταινία να δώσει την ενέργεια και το κίνητρο σε όλους να εξερευνήσουν λίγο παραπάνω τη χώρα μας, στα ύψη και τα βάθη της.

Δες το teaser και πάτα εδώ για να δείς ολόκληρη την ταινία

Random